U bevindt zich hier: Home

Erfenis

PLG_ITPSOCIALBUTTONS_SUBMITPLG_ITPSOCIALBUTTONS_SUBMITPLG_ITPSOCIALBUTTONS_SUBMITPLG_ITPSOCIALBUTTONS_SUBMIT
Ze wist niet wat meer verdriet gaf:
het overlijden van haar ouders
óf ‘t verdelen van hun erfenis
wat rustte op haar schouders.
 
Zij was de oudste van het stel
wilde het goed laten verlopen
maar ’t was geëindigd in ruzie
zelfs om een doosje knopen!
 
Relaties stonden onder druk
’t werd een onverzadigd graaien
geen respect meer voor elkaar
een kwade wind ging waaien
 
en verkilde ieder tot op ’t bot
ze handelden gehaast en zuur
’t moest ook in een middagje
en ieders tijd was duur.
 
Haar weggestopte diep verdriet 
moet ooit nog eens wegebben
en ’t bordje 
“Mijn genade is u genoeg”
dat wilde niemand hebben.
 

Reacties   

 
#4 Twinkle Niggebrugge 23-08-2012 23:40
Wat heb je dat mooi beschreven Jolanda.. Waar hebberigheid al niet toe leidt!
 
 
#3 Groeneveld, Petra 09-08-2012 09:06
Jolanda, erg is dat,er is al zo veel verdiet,en dat je elkaar dan ook nog zoveel aan doet. Je hebt het prachtig verwoord.
 
 
#2 Mulder-Zuur, Mina 07-08-2012 18:08
Zoveel hebberigheid geeft veel ellende,Ik heb het zelf nooit meegemaakt ,hoop het ook nooit te beleven.
Het bordje dat niemand wilde hebben vind ik heel mooi bedacht.harteli jke groet,Mina
 
 
#1 consemulder, jose 07-08-2012 11:34
triest maar zo kan het gaan. de graaicultuur viert soms hoogtij. scherp belicht Jolanda. hopelijk reageren wij nooit zo.
h.groet
 
U bevindt zich hier: Home

Nieuwsbrief aanvragen

Zoeken

Wie zijn er online?

We hebben 791 gasten en 5 leden online

RSS

b_0_400_16777215_00_images_stories_rsslees.jpg