Dichter: Gerjanne Jager de Gier Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Het doet me pijn,
hoe sommige mensen zijn.
Elke keer maar weer,
woorden die zo scherp zijn als een speer.
Zijn dit nu ‘’vrienden’’ van mij,
zo hard als brokken klei.
Ik heb er geen woorden meer voor,
maar mijn leven gaat door
Tegenslagen komen op mijn pad,
tranen druppelen in het vat.
Het wordt me vaak te veel,
mijn leven is dan donker en kil.
Soms zie ik het allemaal even niet meer zitten,
op die momenten wil ik het liefst mijn leven dicht kitten.
Gewoon er even niet meer zijn,
dit gevoel maakt me klein.
Heftig hoe bepaalde gedachten door mijn hoofd flitsen,
ik kan ze met moeite van me afristen.
Ook al lijkt mijn leven op een druppelende kraan,
Ik ben het waard om in dit leven te staan!

Reacties  

#2 Iekje Cornelisse 04-03-2012 23:08
Ik weet nog wel dat vroeger werd gezegd: 'Schelden, schelden doet geen zeer'. Nou en of dat woorden je kunnen kwetsen en je pijnlijk kunnen raken. Gelukkig kunnen we altijd bij God terecht met onze pijn en verdriet. Heel veel sterkte.
#1 Jolanda Holleman 29-02-2012 09:02
Wat kun je je soms eenzaam en onbegrepen voelen. Overweldigd door de scherpe woorden van anderen. Dat heb je prachtig verwoord in dit gedicht. Maar ook dat wat zij zeggen niet het laatste woord heeft. Het helpt de uitspraken van anderen ook bij anderen te laten en zoals je het zo mooi in die laatste regel beschrijft: terug te gaan naar de helpende gedachte dat je het waard bent in dit leven te staan. Graag gelezen. Lieve groet, Jolanda