Dichter: Klok-Stam, Marian Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Een zware bui wordt in jouw buurt veel lichter,
gewoon door wat je doet en hoe je bent.
Je kent mijn stem en nadert mij steeds dichter;
vertrouwend, transparant, niets voorgewend.

Je oordeelt niet, bent niet in staat te kwetsen.
Ik ben jouw alles en je ziet mij graag;
en als ik jóú zie ga ik spontaan kletsen;
je knipoogt wijs, stelt nooit een lompe vraag.

Ik aai je neus en friemel aan je oren,
woel door je haren, voor de laatste keer;
nog slechts één zucht, dan is een schat verloren:
mijn dierbaar dier en vriendje leeft niet meer.