Dichter: Boer-Kosmeier, Anita den Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
In de vensterbank bij je foto
met een mooie bloem erin
staat het kleine zwarte vaasje
als een dierbare herinnering.

Het is oud, maar niet antiek.
Toch een kostbaar kleinood.
Hoeveel bloemen heb ik geplukt
die ik je dan weer aanbood.

Trouw werden ze hierin geplaatst.
Ik zag niet hoeveel moeite je had
om de vele korte steeltjes
te plaatsen zodat alles water had.

Het zijn deze kostbare gebaren
die veel later spreken gaan.
Jij was blij met deze bloemen.
Ze gaven vreugde aan je bestaan.

Het zijn deze herinneringen
die mij troosten nu veel niet gaat
door pijn van lichaam en geest
waarvoor geen medicijn baat.

Reacties horen te gaan over de INHOUD VAN HET GEDICHT  

#3 Priscilla Laneuze 01-07-2020 10:54
Dingen die een dierbaar persoon hebben toebehoord, maken sterk gevoelens in ons wakker. Heel ontroerend geschreven, Anita.
Lieve groet, Priscilla.
#2 Angela Walraven 30-06-2020 20:32
In vele opzichten ontroerend, poëtisch verwoord.
#1 Marleen de Kimpe 30-06-2020 17:45
Zorg jij voor de bloemetjes, Anita, ik leg hier even iets onder je vaasje neer. Niet te korte steeltjes plukken. Ik zie onze moeders lachen weer.