Dichter: Barsatie, Farial Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Een geboorte schenkt veel verwondering en vreugd
Het hart is blij en je voelt je intens verheugd
Dan komt de dag dat iemand voorgoed zijn ogen sluit
Je wilt het uitschreeuwen van pijn, het liefst heel luid
Geduld zeggen ze, maar geduld is het laatste wat je hebben wilt
Als je gebroken bent en van verdriet zo trilt
Leven brengt dus tranen van vreugde, de dood tranen van verdriet
Dat laatste is niet zo gek als je beseft dat je die persoon nooit meer ziet
Eén ding dat zeker is, het gevoel van houden van blijft je bij
Of je nu verdrietig bent of heel erg blij
Tijd verzacht de meeste wonden van onrecht en het gemis
Als je door hebt dat er zoveel meer tussen hemel en aarde is
Want uit het oog betekent niet uit het hart
Denk aan iemand die heengegaan is met liefde terug en niet met smart.