Dichter: Poelman-Duisterwinkel, Coby Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Ze krijgt een foto aangereikt
van hun verliefde tijd,
nooit eerder zag ze deze,
als hij hem ook van dichtbij ziet
is hij op slag opnieuw verliefd
en zij ziet hem weer
door haar puberogen.

Ze kijken gretig verder,
de liefde straalt de jaren door,
die onbevangenheid.
Ze groeiden samen naar volwassenheid,
hun hoogste goed bewakend.
Ze smelten weg,
zijn terug in pubertijd
die hen nog zo kan raken.

Reacties horen te gaan over de INHOUD VAN HET GEDICHT

#4 Priscilla Laneuze 29-07-2020 14:02
Met "Hoe zou het zijn", waar ik eveneens voor reageer, spreekt ook uit dit gedicht nostalgie èn liefde. Dank, dichter(es), tevens voor je reactie op 'Zonnig sonnet' !
Lieve groet,Priscilla .
#3 Marleen de Kimpe 23-07-2020 23:17
Ja, zo gaat dat. Gezellig!
#2 Coby Poelman Duisterwinkel 23-07-2020 21:00
Dank voor jullie reacties. Ik zal de vragen beantwoorden. Een al wat ouder echtpaar is op bezoek bij vrienden. Daar krijgen ze een foto onder ogen uit hun pubertijd. Dat roept herinneringen op.
#1 Angela Walraven 21-07-2020 17:44
Mijn idee: van oude mensen en de dingen die voorbij gingen? Zien, weten en voelen dat die liefde toenam van pubertijd tot in de volwassenheid ? Met grijze haren samen de weg gaan naar de eeuwigheid?

Comments are now closed for this entry