Dichter: Kimpe, Marleen de Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn




Uitgelaten dansen
vliegenzwammen
mij de weg voor
wanneer ik tussen
de brandnetels door
het Varenspad bewandel.

Opzij van
een zingende slootkant
zet ik me in
het aller-groenste mos
de natuurlijkste dingen
komen uit
eigen beweging
op mij af.

Binnen baant zich
naar buiten en buiten komt
door de schaarse ruiten
van een kranige eikenboom
binnenkijken in
mijn duidelijk hoorbaar
pompend hart.

Het dirigeert als
een eigenwijze dirigent
elk bijzonder moment
een eekhoorn kent
mijn schuilplaats
heel dichtbij lijkt
de rode pluimstaart
goud waard.

Ik voel me bovenmaats gelukkig.

1 juli 2012

Helaas, vandaag de dag
geen schaduwwegeltje meer.
Mijn houten aardbewoners
liggen als gesneuvelde soldaten
geveld, uit te bloeden tot
er iemand over hen vertelt.

29 juli 2020


 

Reacties horen te gaan over de INHOUD VAN HET GEDICHT  

#3 antonia 29-07-2020 23:06
prachtig verwoord in mijn gedachten loop ik met je mee alle namen weet je goed te benoemen heel knap Ik hoop dat je je eens meer over schrijft groetjes
#2 Angela Walraven 29-07-2020 18:19
Ooit (in een depressie) huilde ik zilte tranen toen ik dode bomen (nog rechtop) zag in een bos. In het eerste zo blije deel (zo herkenbaar en pure poëzie) komt ook weer een dirigent voor, tja, muziek!
#1 Han Messie 29-07-2020 16:54
Ja, zeer de moeite waard om er bij stil te staan hoe struiken tijdens hun lang of kortstondig bestaan een geschiedenis hebben, die bewogen kan zijn, maar steeds onbekend zal blijven.