Dichter: Walraven, Angela Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

De maand van duister, nat en guur
toont een heel ander kleurenpalet.
Na oktober wordt het schilderij natuur
in donkere toetsen opgezet.

Het veelkleurig blad
heeft zijn langste tijd gehad.
Bruine bladeren vallen af.
Hun voedselrijke laag
in oppervlakkig graf geeft
dat straks al wat bloeit en groeit
met hernieuwde energie opleeft.

Enorme novemberstormen loeien,
door hun natuurlijk snoeien
breken dode takken af:
pijnlijk proces van wieg tot graf,
waardoor ook mensen groeien.
 
Bomen, indrukwekkend groot,
meer reusachtig dan vol blad,
tonen zich nu zwart en kaal,
vertellen een donker verhaal
van aftakeling en van dood.
Hebben ze beste tijd gehad?


Al is hun sapstroom afgeremd,
hun levenskracht is ongekend.
Een eeuwigheid staan ze te wachten
in koude, lange, donkere nachten
tot hun groen weer zal floreren.
Bomen die niet omvallen
gebeurt dat ongetelde keren.

November, met sterke wind, felle kou,
we houden van die verhalen van jou,
want ze vertellen dat winter zal komen,
maar ook dat, net zoals wij, de bomen
ieder jaar van lente dromen.

18.09.2018 {jcomments on}