De kinderen van alle wereldlanden,
zij lijken op elkaar, zij willen zingen,
genieten, zullen zelden zich bedwingen,
zij leven vrij als vlinders, niets omhanden.

De kinderen van alle rangen, standen,
zij willen rennen, racen, spelen, springen,
hun ongedwongen geest laat zich niet dwingen,
zij leven vrij als vogels, niet aan banden.

Doch rondziend hier, daar, had mijn hart bezwaar,
'k zag kind'ren stenen sjouwen, één voor één,
zij zongen niet, zij hadden 't veel te zwaar,

'k zag velen, zovelen, vel over been,
zij speelden niet, bewegen viel hen zwaar,
doch Hij zei : Ik tel elk kind, één voor één.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Er staat copyright op de gedichten van Laneuze, Priscilla U mag deze gedichten alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl

Reacties  

#1 Mulder-Zuur, Mina 10-09-2018 12:47
Mooi verwoord Priscilla ! Helaas heeft niet ieder kind het gemakkelijk.Maa r bij God tellen ze mee.l Fijngevoelig om hier in jouw gedicht aandacht aan te geven.
Lieve groet,Mina