Dichter: Dorlas, Lydia (overl.15-11-2017) Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Wanneer je niet vergeven kunt
heb je een groot probleem.
Dan is je hart met haat vervuld
dan blijf je heel alleen.
Al bid je “Onze Vader” door...
van ‘s morgens vroeg tot laat,
jouw beden vinden geen gehoor,
geen vree, geen hulp, geen baat.

Want Vader God vergeeft alleen
de zonden hier op aard
aan die mens, die geen wrok als steen
diep in het hart bewaart.
Wrok zal een bittere wortel zijn
die jou te gronde richt.
Terwijl je juist bent voorbestemd
te wandelen in Gods licht!

Heb je daar moeite mee? Bid dan:
“Om Jezus’ wil, God help!
U weet, dat ik ‘t alleen niet kan.
Ik kan zo weinig zelf!”
Zeg Hem, die heilige God: “Ik wil
maar kan het zelf nog niet,
maar met U samen, lukt ‘t vast wel,
God dit is mijn verdriet!”

O, nodig Hem in elk probleem,
dit is een groots geheim.
Dan hoef je nimmermeer alleen
in al die strijd te zijn.
Dra glijdt je loden last hier af
en God verhoort jouw bee.

Zo overwin je hel en graf
zo samen met z’n twee.
Ver stijg je boven wolken zwart,
volkomen wordt jouw vree.
Dra zing je elk loflied van de start
van ganser harte mee!