Dichter: Haar, Anton van der (overl. 24 jan. 2013) Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Met breed gebaar ontkent hij God

met dwaze feiten tot

de zwakke opponent

die niet is gewend

aan weerwoorden tot slot.

 

Maar spreekt  van schuld

en van geduld

van schakering

en bekering

dat Zijn belofte is vervuld.

 

Is niet de winnaar in de zaal

heeft geen verhaal

geen verklaring

openbaring

zijn kennis lijkt fataal.

 

Hij spreekt van God Almachtig

dat alles is deelachtig

ook die Hem ontkent

en zijn wetten schendt

aan Zijn schepping groots en prachtig.

 

Dwaas is het God uit te dagen

met wetenschap Hem weg te vagen

Hij die bestaat uit megakracht

met Goddelijk brein heeft nagedacht

jezelf ontkent zonder te vragen.

 

Met ons verstand, een korrel zand

Meer ligt er niet in onze hand

alleen het Godswoord ons gegeven

kies ervoor met Hem te leven

Zijn roepstem klinkt ver aan de overkant.

 

Mensen, sterren, bomen sterven

maar laat uw leven niet bederven

zij worden steeds opnieuw  geboren

om eeuwig leven niet te storen

door hem die niets heeft te beërven.