Dichter: Casier, Greta Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Alleen in een stille kerk
mijn zorgen opzij gezet
ben ik mij bewust
dat Gods oog op mij rust
ik hoef zelfs niet te spreken
Hij kan mijn ziel wel lezen
er is een samenhang
alsof ik achter het voorhang
zit van Zijn eigen huis
Hij kent de sleutel van mijn kluis
en zonder dat ik ‘t moet vragen
helpt Hij mijn ballast te dragen
Zijn hand rust op mijn hoofd
mijn verlangen wordt verhoord
opgelucht ga ik heen
en beloof : ik kom spoedig weer!

Reacties  

#3 Mina Mulder Zuur 03-07-2013 11:20
Inderdaad Greta,een heerlijke plek van bezinning,helem aal tot rust komen in een drukke wereld.
Heel herkenbaar geschreven,zo ervaar ik het ook.
Hartelijke groet van Mina
#2 jose consemulder 03-07-2013 10:20
een stille kerk kan een verademing zijn in een drukke wereld. een plek om tot rust te komen en in die rust Hem te ontmoeten.
hgr
#1 Dineke Jansen 30-06-2013 19:41
Mooi, Greta! Fijn om zomaar in de kerk tot rust te mogen komen!