Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Lakens op het linnenrek,
witgoed op de bleek,
zinken emmers, regenbak,
lege maag, de trek.

De deur die altijd los is
is vandaag op slot,
briefje om de sleutel
op de bekende plek.

‘k Ben even om een boodschap,
zet jij het eten op?
De keuken zonder moeder,
het voelt opeens zo gek.

Gehaaste stappen door de straat,
de voordeur, kapstok, loper,
de keukendeur vliegt open,
haar stem is opgewekt.

Kon ze hier nog maar even zijn,
ons haar verhaal vertellen,
wanneer Zijn tafel is gedekt
is zij in ons gesprek.
Er staat copyright op de gedichten van Poelman-Duisterwinkel, Coby U mag deze gedichten alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl

Reacties  

#3 Troost, Janneke 08-10-2018 16:22
wat heb je dit mooi verwoord
#2 Jansen, Dineke 07-10-2018 11:51
Mooi!
#1 Mulder-Zuur, Mina 06-10-2018 18:55
Dat denk ik soms ook Cobie
kon ze hier nog maar even zijn

Treffend verwoord! Liefs Mina