Dichter: Kuijper, Jan Pieter Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Het leven is niet te doorgronden,
wie vindt er inzicht in ’t bestaan?
Ik heb gezocht, maar niet gevonden,
de wijsheid bleef bij mij vandaan.
Want bij wie leeft op rechte paden
gaan d’ ogen zeer vroegtijdig dicht,
terwijl de mens met slechte daden
beloond wordt met lang levenslicht.

Wees daarom niet al té rechtvaardig,
en wees in ’t leven niet te wijs.
Bestempeld word je als hooghartig,
wellicht verwaand en eigenwijs.
Je richt jezelf gewis te gronde,
je leven is geen leven meer.
Geen sterveling is zonder zonde,
ga niet bij alles in ’t verweer!

Spits bij geruchten niet je oren,
misschien betreft het wel jezelf.
’t Is beter om het niet te horen,
’t gaat anders toch weer als vanzelf.
Want vaker dan je wellicht wenste
heb jij je naaste zélf gekwetst.
De keren dat jij hem verwenste
of roddelt, lastert met geklets.

Gedraag je ook niet onrechtvaardig,
onzinnig, dwaas je zijn bespot,
je leven leeft geheel lichtvaardig
en niet naar God en Zijn gebod.
Verzoekend Hem, de Heer van leven
en tartend tot het einde toe.
Te vroeg kun je het leven geven,
te snel, hoewel niet levensmoe.

Ga dan alleen je God aanbidden,
vreest Hem de Heer die need’rig is.
Zoek dan met Hem het juiste midden,
te leven naar Zijn beeltenis.
Wat zullen wij een leven leven,
bekleedt met Zijn rechtvaardigheid.
Zijn goedheid ook aan and’ren geven
en komen in Zijn heerlijkheid!

Prediker 7: 15-24