Een dag in het jaar mag wie dan ook schouwen
in Breda's Begraafparks kamers en zalen,
terwijl men spijs geniet zonder betalen,
steeds op verkwikkende woorden mag bouwen.

In vertrekken van afscheid bij rouwen,
prijken kunstwerken, waren verhalen
over hen, die hun eind reeds moesten halen,
zich aan het Onbekende toevertrouwen.

Mensen mogen kiezen naar eigen aard:
als zonnestalen door geribbeld ijs
weerkaatsen wensen voor zijn of haar uitvaart

Op schone, nimmer te betwisten wijs,
zeilt het denken naar het verlaten van d' Aard':
hier begint ieders laatste, grootste reis.
-

Reacties mogelijk gemaakt door CComment