Dichter: Kuijper, Jan Pieter Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Ik was geen kindje klein en teer,
gelegen in een voederbak.
Geen wijzen kwamen onder ‘t schamel dak,
noch knielden bij de kribbe neer.

Geen herdertjes die lagen in het veld
te wachten op het teder kind.
Geen engeltjes het nieuws verteld
van ’t Kindeke zozeer bemint.

Geen lieve woordjes over Mij,
geen meelij met het kwetsbaar kind.
Geen tranen over Mijn geschrei -
Ik huil om jou, je bent zo blind!

Nee, ’t was mijn Vaders liefste wens,
- en Hij en Ik zijn samen een –
dat Ik gekomen ben als mens
en ook op aard aan jou verscheen.

Het is om jou, dat ’k tot je kwam,
omdat je zelf niet tot Mij gaat.
Het is om jou dat Ik als lam
de hemel zelfs voor jou verlaat!

Voor jou vernederd tot het kruis,
voor jou de dood zelfs ingegaan.
'k Verwierf voor jou het eeuwig huis,
'k heb juist voor jou dit al doorstaan!

Volg dan de herders op hun schreden,
in dankbaarheid Mijn komst herdenken,
of kom, zoals de wijzen deden
mij eren met je hartsgeschenken!

Jan Pieter Kuyper