Dichter: Vermeer-Bakker, Gea Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Er stromen tranen langs de ramen
en ik volg ze allemaal
Langzaam glijden ze naar beneden
alles lijkt zo leeg en kaal

De tranen stromen door m'n hart
wat is de zin van mijn bestaan
Mijn dromen zijn als schepen
die in de storm vergaan

Er stromen tranen langs de ramen
en ik tel ze één voor één
Zet voor elke druppel nu een zegen
voel me niet meer zo alleen

De lucht begint al op te klaren
ik zie de laatste druppels gaan
Maar de druppels van mijn zegeningen
vullen samen een hele oceaan.

Reacties  

#2 Priscilla Laneuze 08-10-2013 11:26
Mooi beeld, Gea ! Zoals de vergelijking met het 'halfvolle of halflege glas', tellen we inderdaad minder vaak onze zegeningen :-) en blijven steken in onze tranen.

Lieve groet, Priscilla.
#1 Coby Poelman Duisterwinkel 06-10-2013 20:31
Heel mooi om het lege en kale gevoel zo'n positieve wending te geven.