Dichter: Messie, Han Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Verdampend zweet en kleine luchtstromen
brengen hun eigen weertje op de huid
van de draver, die steeds sneller vooruit,
beschernd wordt tegen zon als boze gnomen.

Kunnen gedachten met voeten meekomen?
Ledematen en geest zijn erop uit
elkaar te betwisten: strijdvuur knettert luid.
Het oog wil die wedijver intomen.

De hardloper ziet vol verwondering
hoe zijn bekende omgeving deze dag
speels zorgt voor verfijnde verandering.

Heen en weer springend genot, groot ontzag
daalt in hem, dankzij stralende Schepping,
waarvan hij stille rentmeester wezen mag.