Lina van Mellaert

Lina van Mellaert

ArtikelCategorieAangemaakt
Jouw boodschap van vrede*Vrede12/02/2022 14:36:53
Wereldaidsdag*Ziekte11/29/2022 12:39:08
Soldatengraven*Afscheid11/26/2022 14:15:22
Adagio in november*Kerstgebeden11/24/2022 12:53:32
Bevrijd hen, Heer*Oorlog/rampen/vluchten11/19/2022 14:25:07
Gekwelde kinderen*Lijden11/16/2022 12:46:17
Weduwen van Oekraine*Afscheid11/12/2022 16:09:52
Een leven samenAfscheid11/08/2022 19:09:18
Een teder Requiem*Afscheid11/06/2022 13:00:00
Ik mis je*Afscheid11/03/2022 10:33:43
Heer, keer de roeren omLijden11/02/2022 16:04:10
Sandra (4)*Ziekte10/29/2022 14:34:40
AllerzielenAfscheid10/26/2022 12:24:53
Sandra (3)Ziekte10/23/2022 12:17:08
AllerheiligenAfscheid10/20/2022 12:10:03
We kunnen...Blijdschap10/16/2022 13:53:40
Sandra (2)Ziekte10/15/2022 12:40:20
De herfst viert feestNatuur en Schepping10/11/2022 13:55:26
Sandra (1)Ziekte10/08/2022 14:02:14
Ik wacht op mijn zoon*Oorlog/rampen/vluchten10/04/2022 16:47:48
Alles is genade*Genade09/30/2022 12:24:28
Woorden van vredeVrede09/25/2022 14:40:53
Ons gebed om vrede zal nooit stillen* Vrede09/21/2022 14:02:20
Verloren vrede *Vrede09/17/2022 12:14:37
Troost voor jaren*Verjaardag09/15/2022 15:13:53
Fascinerend heelal*Natuur en Schepping09/11/2022 16:43:40
11 september 2001Oorlog/rampen/vluchten09/07/2022 14:08:41
Hij leeft met je meeVerdriet09/02/2022 16:30:34
Het "vergeten" feestZomer08/27/2022 19:27:19
Tijd voor herinneringenBewogenheid08/25/2022 19:20:40
Mellaert, Lina van
1466
Ik ben auteur van enkele poëtische meditatiebundels.
Ik werd geboren in Vilvoorde (België) in 1950 en ben Katholiek. Ik ben gehuwd en moeder van tweelingdochters en oma van 2 kleinzonen.
Mijn e-mailadres: linavm@freegates.be.

Ik heb altijd het gevoel gehad dat er Iemand over me waakte, een goede God, die ik Vader noemde.
Als 3- jarige viel ik uit het raam van de tweede verdieping van het appartementsgebouw, waar ons gezin woonde. Ik overleefde die val...Als 18- jarige reisde ik met een bedevaarttrein voor gehandicapten mee, als hulpverpleegster, naar een bedevaartsoord. Er was zoveel om de Heer voor te danken: ik leefde nog, en had geen letsels overgehouden aan die val.
Als schoolkind was ik het filosoofje van de klas, en schreef sfeervolle opstellen en verhandelingen, waarvoor ik een 1e en 2e prijs kreeg in mijn streek. Ik leerde klassieke gitaar spelen en werd zeer geïnspireerd door de godsdienstleraar, die Volkssterrenwacht Mira oprichtte. Ik ging eraan meewerken als 17-jarige. Onder zijn invloed las ik boeken over het ontstaan van het heelal, de evolutietheorie, enz... Als jong mens was ik reeds bezig met allerlei existentiële vragen.
Aan de K.U. Leuven studeerde ik psychologie en leerde er ook mijn toekomstige man uit Limburg kennen.
Van Limburg, waar ik niet kon aarden, verhuisden wij naar Oud-Turnhout ( Antwerpen), waar ik 15 jaar werkzaam was als psychologe. Ik was al die jaren helemaal niet bezig met schrijven of gedichten schrijven.
In 1992 werd ik ernstig ziek, verloor mijn job, mijn sociale contacten en viel in een diepe put. Het duurde een jaar vooraleer een dokter mij een diagnose gaf: cvs ( chronisch vermoeidheidssyndroom), een in die tijd vrijwel onbekende ziekte, en niet te genezen.
Ik wou leven, maar moest zoveel opgeven...ik wou leven, maar de energie ontbrak...ik wou leven, maar verloor mijn vorige leven...In vele stille uren werd ik geconfronteerd met mezelf. Ik verloor mijn gezondheid in ruil voor vele twijfels en vragen over mijn toekomst.
Maar God leeft in het toeval...Hij liet me niet in de steek!
Als inwijkelinge in deze streek, wilde ik wat vrijwilligerswerk doen, om zo wat mensen te leren kennen, in een poging om wat uit mijn sociale isolement te geraken.
Ik werd lid van Krinoo, een lokale vzw voor aidspreventie.
Wij verzorgden o.a. misvieringen in lokale kerken rond het thema aids, waarvoor ik de gebeden schreef.
Tijdens zo'n misviering zag in een jongeman met een gezicht, vol intens verdriet.ik wist dat hij aids had, en maar enkele maanden meer te leven had. Zijn diep verdriet liet me niet los, en ik ging aan het schrijven. Het werden vooral gebeden, op een poëtische wijze geformuleerd. Het was of die jongeman mijn hand vasthield... Ik stuurde het manuscript naar Lannoo, na veel aarzelen, want ik vond van mezelf niet dat ik dichter of schrijfster kon worden. Maar uit 2000 manuscripten werd het mijne weerhouden... Het moest volgens de uitgever een bundel worden met gebeden van troost bij ziekte en pijn, niet alleen bestemd voor aidspatiënten.
En zo bracht ik in "Een warme hand" ( Lannoo, 2001) uiteindelijk het verhaal van mijn strijd als mens en als zieke, mijn zoeken naar houvast bij mensen en bij God.
Mijn geloof inspireerde me, en gaf me kracht. En ik ontdekte een onvermoede creatieve kant in mezelf! Ook dat gaf licht en moed om door te gaan.(De bundel verscheen in 2001 met ISBN 90 209 45394. Na al die jaren is het nog te vinden in bibliotheken en sommige tweedehandsboekhandels. )
In 2002 gaf Kerk en Wereld in Vlaanderen de aidsbrochure Aids, ook onze zorg uit, die ik schreef als gebruiksinstrument om aids bespreekbaar te maken in geloofsgemeenschappen. In 2007 verscheen de Franstalige versie, aangepast door Artsen zonder Grenzen, en met de medewerking van de paters van Scheut werd het verspreid in Centraal Afrika.
Voor Kerk en Wereld verzorgde ik als free lance ook de redactie van enkele gebedsbrochures.
Voor het katholiek weekblad Tertio werkte ik een tijdje als free lancer en interviewde enkele mensen, die een opmerkelijke christelijke getuigenis mochten afleggen.
In 2005 gaf ik in eigen beheer "Je mag weer mens zijn" uit.( met Free Musketeers, boekproducties). De vele gesprekken met een bevriend kloosterling, die het slachtoffer was van een groepsverkrachting, inspireerden me tot het schrijven van mijn tweede bundel, waarin ik me op het raakvlak bewoog tussen psychologie en religie. Ik probeerde een krachtige verwoording te geven aan de diverse gevoelens bij deze en andere traumatische ervaringen. Samen met de slachtoffers ging ik op zoek naar heling, doorheen de verschillende fasen van hun verwerkingsproces. Het verwoestende, het pijnlijke, het ondraaglijke werd uitgesproken en neergeschreven. In poëzie werd het aangeraakt en voorzichtig omhuld.
In die tijd vond ik geen uitgever voor dit manuscript; het thema seksueel geweld was niet interessant voor de boekenwinkels...maar ik gaf het niet op, en kaartte het later aan bij Kok, die het in 2008 publiceerde. ( " Je mag weer mens zijn. helende woorden voor slachtoffers van geweld". ISBN 978 90 435 14927.Het wordt momenteel nog verkocht als tweedehandsboek bij o.a. www.bol.com).
In 2005 verscheen mijn derde bundel " Aan de rand van het water" ( troostende woorden bij rouw) bij Kok. De teksten waren stil gegroeid, in het beluisteren en mee op weg gaan met nabestaanden. Troost om aan te reiken vond ik overal om me heen, in de natuur, in de vriendschap van mensen... Ik vermoedde ook dat er Iemand was, die op ons wacht en ons de weg wijst doorheen onze verbijstering en verlatenheid. Hij wil ons de weg wijzen, wanneer het leven zijn kleur en zin verloren heeft. ( ISBN 90 435 1160 9. De bundel is momenteel nog verkrijgbaar als tweedehandsboek o.a. bij www.bol.com).
In 2007 verscheen " Vreugde krijgt een stem" ( teksten en gebeden bij huwelijk, geboorte en kindertijd) bij Kok.
De huwelijksviering van 1 van onze dochters, de geboorte van ons eerste kleinkind gaven me woorden vol blijdschap, hoop en verwachting. Ouders kunnen er ook inspiratie in vinden bij de voorbereiding van hun kind tot eerste communie en vormsel.
Ik gaf aan hoe Jezus als een Vriend met ons en onze kinderen op weg wil gaan. Ik probeerde uit te drukken hoe ik de Geest van God ervoer.
Als we in God geloven, vinden we onze wortels. We staan er niet alleen voor. ( ISBN 978 90 435 1357 9). Ook deze bundel is momenteel nog verkrijgbaar als tweedehandsboek bij o.a. www.bol.com).
Van 1985 tot 2000 was ik lid van Amnesty International, eerst als lid van de lokale groep in Turnhout en daarna werd ik landencoordinator voor Zaïre van de Vlaamse A.I. sectie. Ik had veel contacten met mensenrechtenactivisten uit dit land en deelde in hun strijd tegen onrecht en dictatuur en hun zoeken naar recht, verdraagzaamheid, verzoening en vrede. Het kon ook niet anders dat ik me liet raken door een aantal toestanden wereldwijd. Dit alles vertaalde zich in een volgend manuscript "Geweld en vrede". Ik bood het aan bij Vlaamse, christelijke organisaties, die zich met deze problematiek bezighielden, maar financieel het niet aandurfden om tot een publicatie van het manuscript over te gaan.
Ook een manuscript rond de belangrijkste perioden in het kerkelijk jaar bleef in mijn boekenkast liggen en ik stopte met schrijven...was ontmoedigd, maar ook mijn inspiratie droogde op...
Zorgen om de familie, om onze kinderen en kleinkinderen en mijn eigen aftakelen als cvs patiënt hielden mij bezig. Mijn vader, de grootste steun en toeverlaat in de 30 jaar van ziekte, kwam 5 jaar geleden in het bejaardentehuis terecht, waar hij net 1 jaar geleden overleed. Ik herinnerde me een praatje aan de telefoon, vlak voor Kerstmis,( ik kon hem niet bezoeken, omdat ik de laatste 5 jaar zwaar ziek ben en helemaal aan huis gebonden ben.), waarin hij me zei: "Ik wil dat je gelukkig wordt". En zijn woorden bleven hangen... Hij had altijd gewild dat ik schrijfster werd, hij wist dat ik me in het schrijven kon uitleven. Creatief en gelovig bezig zijn met woord en papier, en dit delen met anderen, was altijd een positieve ervaring voor me. Het is alsof hij me nu een duwtje in de rug gaf en zo nam ik met jullie website contact op.