Dichter: Altena, Peter Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
We zeggen het beslist niet graag
want ergens zal het ons doen huiv’ren
Wie draagt de schuld, klinkt hier de vraag
Zou de natuur zichzelf soms zuiv’ren

Dat deze aarde is geschapen
om goed te zijn, steeds tot Zijn eer
Met een verboden vrucht als wapen
Zijn wij verleid, van onze Heer

Door zonden, die wij steeds bedreven
al zegt de mensheid, ‘t valt wel mee
Genade en een eeuwig leven ?
Hoe komt u nou op dat idee ?

Geen antwoord op wat hier gebeurt
nooit lukt ons dat, U ‘t af te dwingen
Maar toch, U weet wat ons betreurt
Onz’ smekingen U op te dringen

Wanneer wij werkelijk beseffen
in plaats van vragen en ontvluchten
Zo inzien met, wat ons kan treffen
we alles Hém toe mogen zuchten

Ze zeggen het beslist niet graag
dit lijden duurt hen veel te lang
Ontkennen vaag bij hoog en laag
van binnen best beschamend bang

Wij mogen weten dat Hij leeft
in dat vertrouwen, dit doorstaan
Hoe deze wereld strijdt en streeft
Zijn nieuwe wereld komt er aan