Dichter: Pronk-Waterlander, Anke Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


(voor mijn zoon Yuri, geboren in Thailand)


Ze zeggen dat je niet op me lijkt
maar wat blijkt?
Je ogen, je handen en je hart
zitten op dezelfde plaats als bij mij.
Als ik jou zie lachen denk ik:
wie van ons beiden
is er nu het meeste blij?
Onze relatie vindt men nogal apart.
Oké, je groeide niet ónder
maar ín mijn hart!
En men oordeelt: zo'n liefde
bloedt vroeger of later dood.
Zijn jouw bloed en mijn bloed
dan niet even rood?
En soms hoor ik hen denken:
'k geloof nooit dat ze genoeg
van hem houdt.
Nou, mijn tranen om jou, kind
smaken dubbel zout!
Maar ze blijven volhouden
dat ze niets kunnen zien
van mij in jou.
Waarnaar kijken ze nou?

Anke Pronk-Waterlander