Dichter: Jepkes, Michael C. M. Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Als eeuwig schepsel van
Zijn kracht doordrongen,
vragen wij U zonder omhaal,
Uw vriendschap met onszelf te verklaren.
Het is dat de ware liefde
in Zijn vloeiende lijn
wederkeren zal genieten,
aldus als vorm een mens te gieten,
die beantwoord aan het innerlijke wezen,
aldus partner te zijn in heel Zijn Wezen.

Zijn Licht dat schijnt zo vol vertrouwen,
om in ware liefde jezelf heel op te bouwen.
Levenslijn ononderbroken,
met het moment van levensgeluk
beantwoord in die reflectie,
en diep gevangen in introspectie.
Verlossend antwoord dat wordt gegeven,
heel ons wezen in Zijn ware liefde omgeven.
Zielverwantschap met Zijn vriendschap
als de taal van het vergeten.
God als mens heeft het geweten.

Scheppingskracht in partnerschap,
mens te zijn met zijn lichaamstaal,
als bouwwerk zo sterk als staal.
Evenbeeld ter schone luister
vergeten wij half ons innerlijke duister.
Zijn genade die ons hart doet dorsten,
ware liefde zo diep doorvorsen,
en als kanaal het laten stromen.
Aldus Zijn inspiratie laten komen.
Met ons hart en ziel hebben wij
Zijn ware liefde verklaard,
God heeft Zichzelf in ons geopenbaard.
Het ouderschap in Zijn diversiteit,
Man en vrouw als Zijn realiteit.

dinsdag 9 oktober 2001

Reacties  

#3 Vliet, Cor van 26-03-2009 20:44
Je gedicht is wat mij betreft een theologisch hoogstandje.
Lees ik Berkhof tussen de regels door?
Heel erg mooi!
#2 Michael C.M. Jepkes 25-03-2009 23:43
Beste Ina,
Dank je wel voor je reactie.
Dit gedicht is uit menselijk oogpunt bekeken. God is onze Subject
Partner en wij als evenbeeld van Hem
Zijn object partner.God drukt Zich uit als man en vrouw. Wij zijn Zijn reflectie. God drukt Zich uit in ware liefde. Ik heb alleen maar lovende woorden over voor ons als Zijn schepping
en druk dit op deze wijze uit. Ook gezegd hebbende:
Ons diepste zelf is God tot vriend.
Vandaar dat ik over Zijn vriendschap spreek maar ook vanuit Zijn standpunt want Hij is Onze Ouder.
En het ouderschap van leven komt uit Hem voort.
#1 Ina van der Welle 25-03-2009 23:40
Michael,
Ik heb je gedicht al verschillende malen gelezen. Spreek je nu vanuit het menselijk oogpunt of vanuit het goddelijk oogpunt? En wat is het verband tussen de titel en het geheel van het gedicht?
Man en vrouw als Gods profijt (voordeel)??? Ik kan jouw gedachtengang niet volgen. Het zijn veel woorden maar het verband zie ik niet. Misschien kun je het uitleggen?
Groeten Ina