Dichter: Verwaal, Jelly Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Als 't bruisend leven gaat bedaren
bij het klimmen van de jaren,
bij 't vergrijzen van de haren,
ga je meer en meer ervaren:
't lichaam krijgt wat meer bezwaren.

Knieën die versleten raken,
botten die wat meer gaan kraken.
Vaker lig je 's nacht te waken,
vaker ga je zuchten slaken
en 't geheugen gaat wat staken....

En dan gaat de tijd aanbreken
van het grote oversteken.
Op je komst wordt al gerekend
en je paspoort is getekend.
Wat je vasthield is geweken.
Loslaten is nu vanzelfsprekend..
 

Reacties  

#3 Rita Balder 22-08-2012 20:53
Zoals altijd, vind ik ook dit gedicht weer heel goed! Het leest lekker, daarom valt het op dat de laatste zin wat wappert, dat vind ik jammer, begrijp je wat ik bedoel?

Een lieve groet van Rita Balder
#2 Mina Mulder Zuur 22-08-2012 19:49
Prachtig om het zo te verwoorden, heel mooi!
#1 jose consemulder 22-08-2012 14:40
zo is het Jelly, het wordt soms kraken en kreunen. dan is loslaten in dit opzicht wellicht een verademing.
heel herkenbaar