Dichter: Lokker, Anton Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
O, stad van het eeuwige licht
In een land nog zonder naam
Hoe blinkend is uw aangezicht
Zal ik eens op uw gouden straten staan?

O stad van de eeuwig durende dag
De zon zal u nooit beschijnen
Licht veel helderder dan ooit iemand zag
Schaduwen zullen er voor altijd verdwijnen.

O stad van eeuwige vreugd
Pijn hoort bij een ver verleden
Ieder daar is in God verheugd
Met lofgezang wordt u binnen getreden.

O stad van eeuwig morgengloren
Zal ik eens u mogen aanschouwen
Schuilend in Zijn bloed wedergeboren
Wilt U dit in mijn geest ontvouwen

O stad met uw vele woningen
In u een schare in overweldigend getal
Met in de Tempel de Koning der Koningen
Die overwonnen heeft onze zondeval

O hemelse stad versierd als een bruid
Uw muren kleuren als blos op de wangen
Uw lach straalt Gods glorie uit
Uw schoonheid beroert ons verlangen

O stad van Gods eeuwig welbehagen
Op doorboorde handen gefundeerd
Zult U mij alstublieft er naar toe willen dragen
Als mijn lichaam tot het stof is wedergekeerd.

You have no rights to post comments