Dichter: Walraven, Angela Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Als op een dag uw oog verduistert,
als U het niet meer aan kan zien
hoe de mensheid Uw schepping
alsmaar toenemend ontluistert,
Uzelf ontkennend bovendien,
dan brengt U zich in herinnering
dat de tijd aan zal moeten breken.
Wanneer komt de aanvang?
U hebt het allemaal al zo lang
vast met lede ogen aangekeken.
Toch bleef Uw Vaderhart gevuld
met Uw vergeving en geduld.

Indien aardse vaders nazaten
de verkeerde kant op zien gaan
kijken ze het niet onbewogen aan.
U zal ons niet als wezen achterlaten.
Zie hoe we in donkere nachten
naar verlossing smachten
uit dit aardse tranendal.
Geef in vrede wachten
en U eren bovenal.

Uw uitverkoren volk leidde U, God en Heer,
uit hun ballingschap, hun gevangenschap,
slavernij, woestijn, het zal keer op keer,
steeds weer, vervulde belofte zijn
die U doet aan al Uw kinderen.
U zal ze niet verhinderen
ze tot U te laten komen.
Vervul hun dromen.

Vergeef ons onze overmoed
U te bewegen tot ónze spoed.
We zijn met hunkering vervuld,
maar ook met menselijk ongeduld.
U alleen zal het bepalen,
al roepen wij: “Jezus, kom!”,
dat de oogst voldoende rijp is om
ongetelde schoven binnen te halen.

We zien uit naar de voorzegde dag
waarna alles volmaakt zijn mag.
Help om in rustig vertrouwen
op uw beloftes voort te bouwen.
U hebt een feestmaal voorbereid.
Het begint echter op Uw dag en tijd.

Deuteronomium 32:1-43, lied van Mozes, profetie voor verleden, heden en toekomst? {jcomments on}