Dichter: Laneuze, Priscilla Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Niet licht voor hen, wie levenslust ontbreekt,
een donker droef gevoel dat aan hen knaagt,
de domper van neerslachtigheid die plaagt,
mist van mistroostigheid die niets doorbreekt.

Daar in die put waar geestdrift is verweekt,
heerst duister, waar geen lach zich meer in waagt,
gemoed zwaargeestig dat geen licht verdraagt,
een zwaarte die zich op de vreugde wreekt.

Het Licht, dat met Zijn licht beschikbaar is,
ziet al dat leed met lede ogen aan,
zij gaan door woestenij en wildernis,

waarin Hij met hen meeweent elke traan,
schendt echter nimmer vrije wil, maar is
de Strohalm, die tot op het laatst blijft staan.







Reacties  

# Anita den Boer 14-09-2020 20:42
Goed beschreven. Zij hebben het moeilijk en soms moeite met hulp.
# Angela Walraven 14-09-2020 21:37
Prachtig beschreven hoe in allerdiepste depressie geen medemens, geen professional én geen medicamenten helpen en ook die Strohalm niet kunnen zien. God lijdt ontfermend mee, verwacht niets te terug.
# Marleen de Kimpe 14-09-2020 23:40
De strohalm, die niet verbrandt.
# Priscilla Laneuze 16-09-2020 11:35
Hartelijk dank jullie voor je mooie reacties voor dit gedicht en
alle andere waar ik nog niet voor had bedankt.
Lieve groet, Priscilla.