Dichter: Made, Frits van der Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
    Geloven is slechts genade ontvangen,
    God loven en danken, Die jouw Schepper wil zijn.
    Al ben je als mens op deze aarde ook klein,
    de hemel staat borg  voor al je belangen.

    Geloven is ook een manier van bestaan.
    De wereld is slecht, er zijn wel duizenden zonden,
    en God wordt ontkend door miljoenen monden….
    Maar even zovelen roemen Zijn naam !

    Geloven heeft hier zo ontzettend veel vormen,
    de mensen dwingen elkaar in een rol.
    Hierdoor is het leven, de last soms zo vol,
    spontaan ontstaan van die geestelijke stormen.

    Je moet dan weer terug, eenvoudig maar knielen.
    Je ogen gesloten, je handen te saâm.
    God hoort je zuchten, kan gedachten verstaan.
    Hij geeft je Zijn vrede, en blijft je bezielen.

    Zo leeft er op aarde een volk, ongekend.
    Ze hebben geen vlag,  geen natie,  geen wetten.
    Ze  moeten alleen op Zijn woord blijven letten,
    ’t zijn de stillen der aarde, bij God bekend.

    Eeuwen lang dragen zij samen één keurmerk:
    In Jezus Christus…. werden geheimen verklaard,
    heeft God voor de mensen zichzelf niet gespaard,
    en wát er ook wankelt…..Hij blijft, én Zijn kerk !