Dichter: Aleida, Jacoba Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
De zon is ondergegaan
De maan schijnt helder tussen de sterren
In het hart een leegte, droefheid, ontstaan
Zonden die mij in gebed tot Hem doen gaan

Daar achter die sterren en die maan
Daar zo hoog in de hemel
Daar moet de troon van Hem staan
Vanwaar ik mijn hulp verwacht
In het leven, op de dag of in de diepe nacht

De zon der Gerechtigheid
Kan in de meest zwarte nacht weer schijnen
Uw Heilzon uit genade wil nog verschijnen
Door genade, door zijn wonderlijke barmhartigheid.

Als dit zo even een lichtpunt mag zijn in het hart
Dan is er verwondering, blijdschap
Al is de nacht dan nog zo donker en vol smart
Het lijden van de Borg voor mij?
Dat maakt het hart vol van deze boodschap,
blij..

Zo diep vernederd, zo veel geleden
Nog genade deze dag, ja nu heden
Voor een ieder, die dit ootmoedig
aan Hem vraagt, smekend in’t gebed
Reinigt Hij van zonde en smet.

Er is niemand die het niet mag vragen;
Hij wil dat geen zondaar gaat verloren
Maar de vraag naar Hem in’t hart wordt geboren.
Hoor welnu, die zon der Gerechtigheid
Die leidende Borg, in Zijn rechtvaardigheid
Heeft geleden voor u, uit genade, uit barmhartigheid

Voor een zondaar die de wereld wil kiezen
Voor een zondaar die al het mooie niet wil verliezen
Zo vastgeklamd aan deze wereld en mijn eigen wil
Zet de Heere, uit genade nog stil

Groot wonder van genade
Slaat Hij de grootste zondaar nog gade
Looft Hem dan nu o zondaar
Want de Zoon van Hem die is aldaar
Achter de donkere lucht, de sterren en de maan
Komt eens die zon der Gerechtigheid te staan

Hoog in de hemelen hierboven
Zou ik Hem eeuwig willen loven.
Over dit wonder aan mij geschied
Alleen maar uit genade, om niet.

Hij heeft genoeg geleden ook voor u
Wie dan ook Hem nederig valt te voet
Zal Hij schenken ’t hoogste goed.
Bid dan heden om genade, welnu
Is dit dan geen rijke boodschap?
’t Vult de leegte van uw hart met blijdschap.

Verwondering , dankbaarheid
voor in die eindeloze eeuwigheid
Alleen door Hem;  aan’t kruis genageld
Voor u in de plaats schuldig terechtgesteld,
geleden maar heeft overwonnen.