Dichter: Kuijper, Jan Pieter Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

O Schepper die mijn leven schiep,
U die mijn wezen zelf formeerde
en naar Uw God´lijk beeld creëerde,
U die mij vol genade riep
om in Uw koninkrijk te gaan -
waarom ben ik van U geweken,
ja, ben ik zelfs in staat gebleken
Uw grote liefde te weerstaan?
Ik lag als dood
in aarde’s schoot.

Zie daar, de Landman op het land,
Hij ploegt de harde grond gedreven,
als wilde Hij zijn leven geven.
Hij zwoegt, tot plotseling zijn hand
een schat ontdekt in d’ akkergrond,
verborgen in de zwarte aarde.
Die is voor Hem van zoveel waarde,
dat Hij in al zijn vreugd terstond
al wat hij heeft
voor d´akker geeft.

U, Heiland hebt de grote schat,
het hemels koninkrijk, verborgen,
totdat wij op de nieuwe morgen
U zien, die ons hebt liefgehad.
Vol van aanbidding en ontzag
wil ik U dank en eer bewijzen,
U heel mijn leven loven, prijzen,
verheugend op die grote dag,
ja, amen, ja,
halleluja!

Naar Mat 13:44

(wijs: “U, heilig Godslam, loven wij”)

Reacties  

#1 Guest 11-08-2010 16:40
Mooie titel en mooi lied! Passende wijs bij dit thema. En deze uitleg is precies andersom dan ik altijd heb gehoord (wij op zoek naar de schat = Jezus en hier alles voor over moeten hebben). Maar deze toepassing is voluit evengelie. Jezus heeft er alles voor over gehad om ons te vinden!