Dichter: Verwaal, Jelly Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Ze loopt aan mij voorbij, herkent me niet:
Haar echtgenoot, al meer dan vijftig jaren,
toen we nog onbekommerd samen waren.
En nu knaagt dagelijks dit stil verdriet.

En tóch is er soms even zo'n moment:
Haar ogen lichten op, een glimp van vroeger.
Maar woorden kan zij niet meer samenvoegen.
Mijn lief, zie je dan echt niet wie ik ben?

Mijn zorg voor haar, die 'k dagelijks verleen
(en die ik onbeperkt zal blijven geven,
zolang God mij de kracht geeft in dit leven)
ligt als een warme mantel om haar heen.
----
Een kledingstuk, met liefde en zorg omhuld.
Maar 'k smeek: Mijn God, schenkt u mij toch geduld!

Reacties  

#1 Mina Mulder Zuur 19-02-2014 14:36
Ontroerend mooi geschreven!