Dichter: Mul, Jan Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Mijn ziel vindt rust bij God alleen,
Hij is beschermend om mij heen.
Ik leef met Hem in vast vertrouwen.
Hij is mijn hulp bij dag en nacht,
mijn vaste burcht, mijn levenskracht,
de rots waarop ik vast mag bouwen.

Hoe vaak nog vallen jullie aan,
die dreigend mij naar 't leven staan?
Ik ben een muur die dreigt te breken
en omvalt door het bruut geweld.
Straks word ik door de dood geveld,
als zij mij met hun zwaard doorsteken.

Hun woorden, enkel schone schijn,
zijn vol van dodelijk venijn.
Zij doen zich voor als vrome mensen.
In heel hun hart bergt zich een vloek,
maar eenmaal valt voor hen het doek,
verstommen al hun zegenwensen.

Zoek rust mijn ziel bij God alleen,
Hij slaat zijn armen om je heen.
Leef met de Heer in diep vertrouwen.
Hij is je hulp bij dag en nacht,
je vaste burcht, je levenskracht,
de rots waarop je steeds mag bouwen.

Als ik aan U denk, trouwe Heer,
voel ik mij veilig telkens weer.
Mijn rots, mijn schuilplaats in gevaren.
Mijn volk open je hart altijd
voor God die redt en je bevrijdt
en voor het kwaad je zal bewaren.

Als lucht is Adams nageslacht,
het heeft ons niet veel goeds gebracht.
Als God ons in zijn schaal gaat wegen,
dan zien wij slechts een wrange vrucht.
Wij blijken lichter nog dan lucht,
God komt ons met zijn waarheid tegen.

Vertrouw op God, niet op geweld,
geroofd bezit, op goed of geld,
dat zal je geen voldoening geven.
Wie daar zijn hart en ziel op zet,
heeft op 't verkeerde paard gewed.
Het ruïneert zijn hele leven.

Herhaaldelijk sprak God zijn woord,
ik heb het duidelijk gehoord;
de macht is aan God voorbehouden.
Het loont, de weg met Hem te gaan.
Hij zegent zelfs in hun bestaan
wie daaraan ooit twijfelen zouden.

Melodie:  Ps  62