Dichter: Pieterman, Abigaïl Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Een moeder die abortus overweegt...

Veilig lig ik verborgen
in een donkere holte
waar u voor mij ademhaalt
en God dagelijks voor mij zorgt.
Kon ik alvast maar lachen
omdat ik het heerlijk vind
dat u zo lief voor mij bent.
Toch voel ik iets, wat is het…?
Ik trappel met mijn beentjes
zwaai met mijn kleine armpjes…
Is er een afstand ontstaan?
Moet ik alleen voortleven?

Ben ik dan niet lief genoeg?
Ben ik soms niet mooi genoeg?
Mam, zonder u kan ik niet.
Kon ik nu toch maar lachen
laten zien hoe blij ik ben,
dat ik in deze holte
vrolijk mag rondspartelen
in het warme vruchtwater.
Mam! laat mij toch volgroeien
zodat u over een tijd zegt:
God schonk ons een nieuw leven
wat adembenemend mooi!

Reacties horen te gaan over de INHOUD VAN HET GEDICHT  

#2 Hans Wesselius 03-06-2009 10:00
Bijzonder om dit etische vraagstuk te beschrijven vanuit het ongeboren kind. Misschien is dit ook wel bruikbaar voor christelijke organisaties die zich met dit vraagstuk bezighouden...
#1 Alie Holman 03-06-2009 01:23
Een bijzonder rakend gedicht. Mensen beseffen vaak niet was ze doen, soms ook in een soort van wanhoop. Ik hoop dat velen door dit gedicht wakker geschud worden.