Dichter: Haar, Anton van der (overl. 24 jan. 2013) Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Wie zijn mijn naasten ook alweer,
ik ben ze nu al zo lang kwijt,
ik egotrip maar door en door,
steeds groter wordt mijn zelfverwijt.
 
Nee, geen uitstel meer tot morgen,
dat egoïsme ben ik zat,
naastenliefde baart mij zorgen
en daarom zet de Heer mij mat.
 
Als ik mijn naasten tegenkom,
doe ik alsof ik hen niet ken
en roepen zij, ik zie niet om,
ik ben te laf, ik ben er niet voor hen.
 
God zegt mij heb uw naasten lief,
terwijl ik er ook héél wat haat,
wanneer vergeef ik in een brief,
een naaste die mijn leven schaadt?
 
De spiegel toont mij God’s gezicht,
Hem lief te hebben boven al,
ik hoop en bid met dit gedicht:
Dat naastenliefde overwinnen zal!  
  

Reacties  

#2 Margaretha Bobelijn 23-06-2009 16:02
Uw mooi schrijven heeft mij aangezet, ook nu weer vind ik het heel treffend.
Onze naaste wij kunnen niet zonder.
Bobelijn Margaretha
#1 Adri Kortekaas 21-06-2009 17:55
Bijzonder mooi gedicht, Anton, een spiegel; ook voor mijzelf. Een tekst die mag aanzetten tot nieuwheid van leven...