Dichter: Zwart, Nel Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

 
Je kunt het niet lenen, kopen of produceren,
maar 't wordt geoefend, 't is een hele kunst.
En wie een vriend wil zijn, die kan het leren;
een vriend te mogen zijn, dat is een gunst.
 
Soms is het enkel geven, niets ontvangen,
't is onvoorwaardelijk, je vraagt er niets voor terug.
Je gééft, al toont de ander nauwelijks verlangen
of doet hij onverschillig, koel of stug.
 
Je kunt van d' ander ook zo veel nog leren;
hij lijkt zo anders, maar hij is uniek.
Wanneer je leert, om dàt te accepteren,
zul je ontdekken, 'hij is echt sympathiek'.
 
Leer zo'n relatie koest'ren, onderhouden.
Geef dus je tijd en ook een luist'rend oor,
dan win je 'langzaam maar zeker' het vertrouwen.
Dat kost wel inzet, maar het loont de moeite hoor.
 
Je mag hem van jezelf iets geven,
en liefde, want daar is liefde voor bedoeld,
zodat je samen kunt genieten van het leven
en d' ander zich bij jou ook veilig voelt.
 
Leer maar vergeven, leer begrip te tonen,
want achter onverschilligheid zit vaak verdriet.
Wees trouw en open, het zal zeker lonen;
Leer samen huilen, lachen en geniet.
 
Ik heb zo'n vriend, 'een voorrecht', kan ik zeggen!
Hij zegt: 'Bij Mij mag jij jezelf steeds zijn'.
 
Kan ik echt liefde in mijn vriendschap leggen,
dan is het ook een voorrecht, een vriend te zijn.