Dichter: Gerjanne Jager de Gier Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Bij sommige mensen voel je je niet begrepen,
Op een wit papier krijg je dan zwarte strepen.
Het gevoel van onwetendheid,
Dit veroorzaakt een hevige strijd.
Mensen die niet meer met elkaar praten,
Maar juist elkaar verlaten.
Men gaat elkaar ontlopen,
Terwijl we beiden op beter hopen.
Maar zelf kunnen we onze band niet meer helen,
Op sommige momenten kan dat mij ook niet meer schelen.
Ik vraag me dan af, waar was die moeite toen voor,
Dat is nu te laat, we zitten beiden op een heel ander spoor.
Ooit zal het spoor weer samen komen,
Eenmaal daar gekomen.
Kunnen wij elkaar weer accepteren,
En zullen wij elkaars wegen niet meer zo vaak blokkeren.
Maar nu dit helen, het heeft tijd nodig,
En nee deze tijd is niet overbodig.
Afstand nemen van elkaar,
Nee…. dit gebeurt niet zomaar.
God heeft ook hier een bedoeling mee,
Hij laat dingen zien voor ons twee.
Wij hoeven dit alleen maar aan te nemen,
God verhelpt onze problemen.
Wij moeten ons hoofd gericht houden op hem,
En luisteren naar zijn stem.
Ooit zal alles weer goed tussen ons zijn,
Ook al lijkt dit idee nog maar heel klein.
Als we op hem blijven vertrouwen,
Kunnen wij aan onze band gaan bouwen.