Dichter: Casier, Greta Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Getogen uit koude winternachten
sneeuwklokjes licht en frêle
kunnen ze niet langer wachten
en geven een teken van leven.

Ik zie hun kleine kopjes hangen
als lichtjes naar de dode grond
zo speels, lief en onbevangen
dat ik ze als nieuw ontloken vond.

Nauwelijks door de wind bewogen
beschut onder 't dorre struikgewas
gedijen zij als vroege voorjaarsboden
door Hem die de kiem tot leven gaf.

Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze 'n tintje aan 't wintergrauw.

Reacties  

# Dineke Jansen 09-02-2011 09:46
Greta, ik heb genoten van dit gedicht! Je voelt het voorjaar!
# Coby Poelman Duisterwinkel 09-02-2011 14:54
Hoe schitterend heb je deze lenteboden beschreven Greta, een juweeltje!
# jose consemulder 09-02-2011 15:08
fijn gedicht Greta, ik heb ze ook al gezien. heerlijk die voorbode.
h.groet, josé
# Iekje Cornelisse 11-02-2011 20:02
Het is altijd weer genieten als je de sneeuwklokjes ziet ontluiken. Zo teer en klein. Ze geven je dat heerlijke voorjaarsgevoel dat de lente in aantocht is.
# antonia 18-02-2011 15:20
Ik ben stapel op sneeuwklokjes door jouw gedicht zie ik het helemaal voor mij. Prachtig. Groetjes.