Dichter: Poelman-Duisterwinkel, Coby Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Gebonden in een bosje
stonden we in de grond.
Wie zou ons laten groeien?
Een hand omvatte ons.

Nu zien we uit de hoogte
op wie opnieuw ons pootte.
Hij gaf ons water,
snoeide in het loof,
vertelde ons al knippend
over geloof en hoop.

Hij geeft ons de ruimte
en wij beschutten hem.
Hij vormt de groei,
wij horen zijn hervorming
door wat hij met ons deelt
totdat het blad vergeelt.

Wij fluisteren zijn hagepreek,
zie hoe de Schepper heelt.

 

Reacties  

#3 jose consemulder 17-08-2013 10:43
mooi beeld Coby.
hgr
#2 Dineke Jansen 17-08-2013 10:39
Prachtig! Ik probeer het beeldend te maken door naar onze eigen beukenhaag te kijken..
#1 Mina Mulder Zuur 17-08-2013 08:26
Bijzonder mooi Coby!