Dichter: Knoester, Hans Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Oneindige
percelen
in voren gelegen
ochtendlicht
onbeperkt uitgezaaid
over akkers pas geploegd
luisteren naar het kiemen
van de eerste sprieten
goudgeel koren
dat straks
in de spelende wind
halmen laat wuivend
aren laat rijpen
door zon en regens

Wij Gods kinderen
buigzaam gewas
welhaast ongemerkt
worden we omgeven
door al Zijn zegen
in seizoenen verandert Hij
onze oude natuur
in het klimmen en dalen
vallen en opstaan
stilstaan en weer verder gaan
nestelen Zijn groeiringen
diep in ons wezen

We dienen een almachtig God
die ons door en door kent
Hij heeft ons geweven
breekt het brood van ons leven
zal er zeker zijn
als de avondzon
in schakeringen van vermiljoen
een laatste vurige gloed
in ons oplaaien doet
om te durven uitstrekken
naar Jezus woorden
Vader in Uw handen
beveel Ik Mijn Geest

Reacties  

#1 Ina van der Welle 18-03-2018 22:35
heel mooi geschreven Hans,
groeten Ina