Dichter: Lokker, Anton Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Weg van Corona, een mondkapje of gevaar
Proberen te ontspannen, wandelende in het bos
De herfstwind zacht voelen blazen door mijn haar
Genietende van geur, takken, naalden of groen mos

Snuiven van de boslucht tot diep in mijn longen
Blaas maar wind, maak mijn hoofd helemaal leeg
Alles zo adembenemend, zo losjes en onbedwongen
Herfstwind in bomen, als een goede meesterstrateeg

Maak mijn denken rein, geef me weer nieuwe zin
Alles vliegt op me af, geen hand, of omhelzing meer
Blaas maar wind, wees voor even mijn levensgezellin
Heerlijke bries omhels me, als een lieve troetelbeer

Speel met mijn haar, wapper met mijn jas en broek
Doorwaai alle mijn gedachten, blaas maar herfstwind
Neem alles alstublieft mee met de komst van uw bezoek
Laat maar één ding achterblijven ,,Heer bescherm uw kind”

You have no rights to post comments

Reacties  

# Angela Walraven 01-10-2020 15:39
Hoe mooi verwoord dat je aanrakingen mist (ik knuffels ook erg) maar in de natuur vrij raakt van beslommeringen die corona met zich meebrengt. Er is méér dan corona (ermee doodgegooid) in het leven.
# Anita den Boer 01-10-2020 19:52
De natuur werkt reinigend. Zowel zee- als boswandeling. Zeker bij wind zijn ze een verfrissing voor lichaam en geest. Mooi onder woorden gebracht.