Dichter: Messie, Han Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Het prille groen bekoort ieder voorjaar
de liefhebbers van beuken en eiken.
Wie zullen met bewondering kijken
naar het kleine loof, nauwelijks zichtbaar?

Eenzame blaadjes boren zich traag en zwaar
tussen stenen door, om lucht te bereiken,
die mild lovend over hen zal strijken.
Hun nietige kracht is onweerstaanbaar.

Dit schier verborgen, tere gebeuren
spreekt eeuwig over de almacht van de Heer.
Hij mag heimelijk oordelen en keuren.

Zijn schouwen en denken  dalen zacht neer,
gaan door de wereld als verstilde geuren,
vaak door niemand begrepen: de grootste eer!