Dichter: Tamminga-Kamstra, Hannie Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Er is een Amsterdammer doodgegaan
meedogenloos vermoord
zijn koude dode lichaam ligt op straat
je ziet onder het witte laken
twee uitgestoken punten
van messen die zijn lichaam raakten.

En op een schutting zie ik
gekalkt in witte letters staan
wie zoekt naar oorlog kan het krijgen
en ''God is doodgegaan''

De wereld is donker vol haat en geweld
en met kerst wordt de komst van God's vrede gemeld
wordt de boodschap gehoord en niet verder verteld

We gaan op weg van hier naar morgen
samen op weg en samen één
in Christus naam een éénheid vormen
samen op weg,waarlangs,waarheen?
we zijn in samenkomsten en in kerken neergestreken
en hebben t'Boek van God bekleed met goud
en s'zondags wordt er even ingekeken
in het ge'erfde goed van ons behoud

Want wij die zelfgenoegzaam en tevreden
geen weg meer weten tussen vals en echt
wij hebben van Uw liefde maar gezwegen
en U weer in de voederbak te vondeling gelegd.

Maar toen ik in een stille nacht
weer langs die schutting ben gegaan
waarop met grote letters stond
dat U bent doodgegaan
heb ik gehuild,en heb erbij geschreven;
''vergeef mij God,vergeef mij dat ik heb gezwegen".

Hannie Tamminga


9-12-2004