Dichter: Land, Lies Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Vergeef ons onze schulden,
gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren.

Vergeven en geen wrok bewaren.
Vergeven zegt het Woord.
Maar... voor al die oorlogsjaren
en voor die miljoenenmoord?
Vergeving voor die gruwelijkheden
toen zo smart'lijk werd geleden?
't Pijnigt mensen tot op heden.

Vergeving?... ook daarvoor?
Ja, zei God, vergeven.
Want er is geen daad zo zwart,
geen wreedheid zo afstotend,
zo weerzinwekkend voor het hart,
of een mens moet dat vergeven.
Toen zei ik, ja ik wil vergeven.
Steunt en helpt U mij daarbij.
Mijn wrok was een groot struikelblok.
Vergeeft U alstublieft ook mij.
Lies Land
Uit de bundel: Gods telelens
Uitgever: Vision Evangelische Uitgeverij Groningen

Reacties  

#1 Ina van der Welle 28-04-2008 12:01
Dag Lies,
Je hebt een indringend en mooi gedicht geschreven waarin je ook aangeeft tussen de regels door hoe moeilijk het voor sommige mensen is te vergeven. Ik kom dat ook bij mensen tegen die een trauma opgelopen hebben. Vaak is het zo gemakkelijk te zeggen maar voor die mensen zo moeilijk uit te voeren. En toch.......
God zegt wel dat we moeten vergeven. Ik denk dat we maar veel moeten bidden voor die mensen die het er zo moeilijk mee hebben en God zal zeker dat gebed verhoren.
Groetjes Ina