Dichter: Brinkman, Joanne Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Vredevol, die trekken van het gelaat.
De toegeslagen ogen, die niet meer zullen kijken.
Handen gevouwen, om nooit meer van elkaar te scheiden.
Om in tijdloze rust Eeuwig te bidden.

Na 't menselijke lijden, sterven
ben je naar de Vader, Thuis.
Gezegend zijn wij, die mogen weten
dat jouw heengaan enkel tijdelijk is, niet definitief.

Het doet pijn, je hier te missen.
De leegte die jouw plaats vervangt.
Toch mogen wij uitzien, zeker weten
dat je eeuwig leven mag.

Reacties  

#1 Ina van der Welle 21-01-2009 18:07
Hoi Joanne,
Er ligt een kleed van vrede over dit gedicht.
Je hebt het heel mooi verwoord en het is een zegen als je het zo mag beleven.
Groetjes Ina