Dichter: Harder, Frans den Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Aan de avond van mijn leven,
als de dood aanstaande is,
wil mij dan nog liefde geven,
troost mij, wees mijn lafenis.
Laat mijn kinderen ontwaren
dat Uw trouw zo troostvol is.
Wil hen in Uw hand bewaren,
'k Geef dit lied tot erfenis.

Als ons pijn en moeite kwellen
en wij  bang zijn en verward,
leer ons dan tot u te snellen,
naar uw vriend'lijk vaderhart.
Neem mijn vrouw ook in Uw armen,
laat haar leven in Uw troost.
Wil haar groot verdriet verwarmen,
laat haar leven onverpoosd.

Ik wil uitzien naar de Morgen
dat U mij ontvangen wilt.
'k Weet dat U voor ons blijft zorgen,
ik aanvaard U die mij stilt.
'k Sluit mijn ogen vol vertrouwen,
in een oogwenk ben 'k bij U.
U leert m' op de Rots te bouwen;
Vader, roep mij! Ik kom nu.

Het tweede couplet is, als het de tekst is
van een vrouw eenvoudig aan te passen.

Dit gedicht is ook te zingen en wel op de melodie
van gezang 292 ,293 en 475 uit het liedboek

Reacties  

#3 Guest 09-06-2009 18:49
Als gedicht mooi en vlot te lezen. Als gebed op een sterfbed een vertroosting.

Heel mooi Frans, vriendelijke groet;
Egbert Jan
#2 Dineke Jansen 09-06-2009 18:14
Prachtig gedicht! De woorden kunnen veel mensen tot troost zijn.
#1 Guest 09-06-2009 14:20
Erg mooi! om dat te kunnen zingen op de avond van ons leven...