Dichter: Ramaekers, Maria-overleden 23-02-2019 Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Door onrust en pijn
verwrongen
gescheurd door de zware slag
die in één moment is gevallen
in de stilte van de nacht
weent een hart vol verdriet
om een mens die haar verliet
Een afscheid van een geliefde
die vanuit dit leven
doorheen de aardse dood
het volle leven is binnen getreden

Ik zie je pijn, je onrust
en de vele vraagtekens die steken
Het is voor jou een kwelling
die zich mengt in je verdriet
en je hart doet breken
Versterk je door je geloof en hoop
zo zul je opstaan uit die grote nood
door de Geest die in je woont
Want diep in jou verborgen
leeft het menselijk weten
dat hij nu in heerlijkheid werd geborgen
en leeft zonder aardse zorgen

Wanneer je in je verdriet
alleen naar de aardse mogelijkheden ziet
die eens waren
en niet meer zijn
gedenk dan, Mijn treurend kind
dat Ik je
in gebed met Mij verbonden
kan troosten en sterken
je koesteren en dragen
in het herbouwen
van je eigen waarde

Zodra de tijd de wonde heelt
komt er een wending in het leven
ook al blijft de wond na heling
een herinneringsteken
Wie op Mijn liefde bouwt
laat Mij de lasten dragen
Steun dus vol hoop
op Mijn onoverlaadbare kracht
zij zal het nooit begeven
Zo kan Ik je helpen
om deze onwelkome visite van onheil
in deze troosteloze nacht
te verwerken

Vanuit verdriet en nood
vloeit via opstanding
uit de dood
van een geliefd persoon
ook opstanding uit het verdriet
naar nieuw geleid aardse leven
voor diegenen die achterbleven
hij leeft, hij leeft
wil daar steeds aan denken
Verlost van pijn en leed
werd hij bevrijd door Mijn beleid
tot in Eeuwigheid
Amen