Dichter: Meij, Henk van ter Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Dit doorschijnend bootje
glijdt uit onze haven weg;
wij staren het na,
zeggen af en toe een woord
onder onze adem,
willen wilde golven niet wekken.

Aan de andere oever
wachten zij op het witte strand;
stralend wenken ze,
wanneer aan de horizon
het bootje werkelijkheid wordt.

Nieuwe, witte kleding
wappert in de zachte wind.

Reacties  

#1 Ina van der Welle 26-05-2010 22:57
Een veelzeggend gedicht.
Heel fijntjes geschreven.
Groeten Ina :D