Dichter: Meij, Henk van ter Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Verdrink
je tranen niet
in de schrijnende stilte
achter je ogen;

huil,
omdat de dood
mijn lichaam heeft gebonden,
mijn levensvuur uitgeblust,
mijn adem afgesneden,

huil,
omdat mijn woorden
voortaan sprakeloos
zullen blijven,
mijn lach
niet langer speelt
op mijn roerloze lippen,

huil
om het lege huis,
de lege stoel,
het lege bed,

maar,

laat je tranen
stromen in de
rivier van
Vaste Hoop
die uitmondt in de
Glazen Zee,
waar bitter
zoet bruist,
waarin verdriet
vreugde
en missen
vinden wordt

en eens
loslaten
omarmen
worden zal.




(Broeders en zusters, wij willen u niet in het ongewisse laten over de doden, zodat u niet hoeft te treuren, zoals zij die geen hoop hebben. 1 Tessalonicensen 4:13)

Reacties  

#2 Dineke Jansen 31-08-2010 11:45
Ontroerend gedicht! Ik hoop dat het veel mensen tot troost mag zijn.
#1 jose consemulder 31-08-2010 11:24
tranen mogen er zijn, moeten er zelfs zijn, het verdriet zoekt toch een uitweg. maar er is ook de hoopvolle toekomst als, zoals je schrijft , loslaten omarmen wordt.
herkenbaar en tegelijk troostvol gedicht, h.groet, josé