Dichter: Poelman-Duisterwinkel, Coby Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Steeds verder
vouwt het lichaam zich
tot foetus
totdat het leven
stervend haar verlaat

ontvouwen wordt ze
weggedragen
en met gevouwen handen
nagestaard

die ooit mijn liefste
in zich droeg,
ze is voorbij
maar niet voorgoed
want ze ging vol vertrouwen;
genade bleek genoeg.



Septembergedachten bij het afscheid in het ziekenhuis in juni 2011.
De titel is ontleend aan de woorden waarmee de dokter ons begroette toen we in het ziekenhuis arriveerden.

 

 

Reacties  

#4 Adri Kortekaas 22-09-2011 13:41
Mooi van vorm en inhoud, met prachtige schakeringen en spelingen van beelden en woorden. Met aandacht en zorg geschreven, en dat is voelbaar. Dank!
#3 ina bos 21-09-2011 16:36
Wat een prachtig, liefdevol gedicht!
#2 Truus Bijzet 21-09-2011 12:49
Coby, wat prachtig. Ademloos heb ik je gdicht gelezen en troost gevonden!
#1 Dineke Jansen 21-09-2011 09:10
Coby, wat een ontroerend gedicht!