Dichter: Lammers, Ronald Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Al pakken we niet meer jouw sterke handen. 
Al is de band in dit leven verstoord.
Toch zeggen we, terwijl er tranen branden: 
De dood heeft niet het laatste woord.

Al kunnen herinneringen niet verdwijnen
Je hebt zo lang bij ons leven gehoord.
Toch zal Gods licht in de toekomst schijnen.
De dood heeft niet het laatste woord.

Al wordt jouw lichaam nu weggedragen.
En leven wij gewoon weer door.
Toch geloven we door al onze dagen:
De dood heeft niet het laatste woord.

Al doorkruist de dood al onze wegen.
En werd ons leven even verstoord.
We zijn dankbaar wat we in jou hebben gekregen.
De dood heeft niet het laatste woord.

Want Gods genade werd jou geschonken.
Jezus handen werden voor jou doorboord.
Van Zijn levend water heb jij gedronken.
Jij ontving het leven door Zijn Woord.

Zijn rust is jou nu gegeven.
Zijn stem wordt nu door jou gehoord.
Zijn handen leidden jou ten leven.
De dood overwon Hij door zijn Woord.

Dag ....., we zullen je weer ontmoeten
Wat een blijdschap zal dan worden gehoord.
We zullen je samen met Hem begroeten.
De dood heeft niet het laatste woord.


Ronald Lammers


2 maart 2006

Reacties  

#2 Guest 09-04-2014 10:42
Al meerdere mensen dit gedicht gestuurd bij een overlijden van een dierbare. En al veel mensen troost kunnen bieden met deze hoopvolle woorden Bedankt.
#1 Guest 19-01-2008 20:15
Mooi gedicht,

afgelopen donderdag is mijn vader heel plotseling gestorven, dus dit spreekt me erg aan.
groet,

Rita