Dichter: Kimpe, Marleen de Er staat copyright op dit gedicht. U mag dit gedicht alleen verspreiden als u de auteursnaam vermeldt. U mag naast de auteursnaam ook de bron vermelden: www.gedichtensite.nl
Submit to FacebookSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn



Ze stopt de letters van het alfabet,
in jouw witte zomerhoed.
En wanneer men jou uitzaait
naast de tjirpende lievelingshaag,
zwaait die hoed jou fezelend na.

Als ze bij avond stilletjes
de lege plek bezoekt, ontwaart ze
in de as, de titel van een boek:
“Ik vlieg toch zo graag.”

Verrast ziet ze naar boven.
Staat er een fonkelend sterretje,
meer dan alle anderen te loven.
Bijna vanzelf prevelen lippen een gebed.



(er worden nog weinig mensen gewoon begraven, maar ook voor hen is er hoop)


6 augustus 2020

 

Reacties  

# Han Messie 07-08-2020 09:51
Marleen, zelf zal ik later ook
gecremeerd worden. In ons overbevolkte land is dit misschien wel praktischer dan begraven, ruimtebesparing.
Als je er aan denkt hoe zeer zwaar gelovige mensen vroeger van mening waren dat je door je te laten cremeren, onder Gods oordeel kwam te staan...
Leve de ruimheid van geest!
# Angela Walraven 07-08-2020 11:18
Wat dacht men voorheen dan over een zeemansgraf of over overledenen wier lichaam nooit is gevonden? Zelf wil ik, als orgaandonatie niet kan, mijn lichaam ter beschikking stellen aan de wetenschap, mijn laatste gift aan medemensen. God wekt de overleden op waar ze zich ook bevinden, al is dat in onderdelen in potjes. "Ashes to ashes, dust to dust."
# Marleen de Kimpe 07-08-2020 11:46
Het zou heel fijn zijn, direct opgenomen worden. De hoop niet laten varen. Angela, ik zie jou al uit dat "potje" floepen. :-) grapje. Han, ik ben bang dat ik nog iets ga voelen. Maar deze gedachte is te kleinmenselijk. Dus ik kies voor die drie dagen ondergronds.